Viti i Ri nuk ka qenë gjithmonë festa madhështore që njohim sot. Në Shqipëri, festimi i ndërrimit të viteve nisi gradualisht pas Pavarësisë, rreth viteve 1912–1920, kur vendi filloi të adoptonte zakonet europiane dhe kalendarin gregorian. Deri atëherë, shqiptarët e shënonin “fillimin e vitit” sipas natyrës, punëve bujqësore dhe festave tradicionale si Dita e Verës.
Në vitet ’20–’30, gjatë kohës së Mbretit Zog, Viti i Ri mori formë më qytetare. Në Tiranë dhe qytete të mëdha organizoheshin ballo, darka festive dhe pritje zyrtare, ndërsa familjet nisën ta festonin natën e 31 dhjetorit me sofrë, muzikë dhe urime për mbarësi.
Gjatë regjimit komunist, Viti i Ri u kthye në festën më të rëndësishme laike në vend. Ai festohej në çdo shtëpi, me ushqime tradicionale, dhurata për fëmijët dhe programin festiv të fundvitit në Radio-Televizionin Shqiptar, që u bë pjesë e pandashme e memories kolektive.
Pas viteve ’90, Shqipëria hyri në një epokë tjetër festimi. Sheshet u mbushën me njerëz, fishekzjarrët u bënë simbol i mesnatës, koncertet publike u shtuan dhe mijëra emigrantë u kthyen në atdhe për të pritur Vitin e Ri pranë familjes.
Deri në vitin 2026, festa e Vitit të Ri në Shqipëri është një përzierje mes traditës dhe modernitetit: familja mbetet në qendër, por atmosfera festive shtrihet në rrugë, sheshe dhe evente madhore, duke reflektuar ndryshimet shoqërore dhe rrugëtimin historik të vendit.
Nga një natë e qetë familjare në fillim të shekullit XX, Viti i Ri është shndërruar në festën që bashkon mbarë Shqipërinë, brenda dhe jashtë kufijve.
Nga redaksia e Çkemi News
Ne jemi lajmi që nuk fle kurrë – sepse e vërteta s’ka orar!
(Vizituar 19 here, 1 vizita sot)