. KURANI ËSHT NJË TRILLIM !!!
Në foto një nga shtëpit botuese më të suksesshme të botës Arabe
__________________________________________
Kurani është një trillim, vritet me urdhër të Profetit Muhamet në Mekë
Ish-myslimani i parë: Abdullah Ibn Sad Ibn Ebi Sarh pasi vërejti gabime gjuhësore në shpallje, dhe Muhamedi bën ndryshime rregullore.
Ai u arratis nga Medina në Mekë.
E ekspozoi Kuranin si një trillim dhe jo nga një Zot.
Muhamedi urdhëroi vrasjen e tij, që të ishte vrasja e parë femohuese në Islam.
Transmetohet nga Mus’ab bin Sa’d se babai i tij ka thënë:
“Ditën e pushtimit të Mekës, i Dërguari i Allahut i fali njerëzit, përveç katër burrave dhe dy grave. Ai tha: “Vritini ata, edhe nëse i gjeni të kapur pas mbulesave të Qabes.” (Ata ishin) “Ikrimeh bin Ebi Xhehl, ‘Abdullah bin Khatal, Miqyas bin Subabah dhe ‘Abdullah bin Sa’d bin Ebi As. -Sarh. ‘Abdullah bin Khatl u kap teksa ishte i kapur pas kapakut të Qabes. Se’id bin Hurejth dhe ‘Ammar bin Jasir nxituan të dy drejt tij, por Se’idi, i cili ishte më i riu nga të dy, arriti atje para ‘Amarit dhe ai e vrau atë. Miqjas bin Subabah u kap nga njerëzit në treg dhe ata e vranë atë. “Ikrimeja udhëtoi përmes detit dhe e kapi një stuhi. Ekuipazhi i anijes tha: “Kthehuni sinqerisht drejt Allahut, sepse zotat tuaj (të rremë) nuk mund t’ju ndihmojnë fare në këtë situatë.” “Ikrimah tha:
“Pasha Allahun, nëse asgjë nuk do të më shpëtonte në det përveç sinqeritetit ndaj Allahut, atëherë asgjë. ndryshe do të më shpëtojë në tokë. O Allah, të premtoj se nëse më shpëto nga kjo gjendje e vështirë, unë do të shkoj te Muhamedi a.s. ‘Abdullah (bin Sa’d) bin Ebi Sarh u fsheh në shtëpinë e ‘Uthman bin ‘Affanit dhe kur i Dërguari i Allahut i thirri njerëzit të jepnin betimin e tyre për besnikëri, ai e solli atë dhe e bëri të qëndronte para Profetit. Ai (‘Uthmani) tha: ‘O i Dërguari i Allahut! Pranoje besën e Abdullahut. Ai ngriti kokën dhe e shikoi atë tri herë, duke refuzuar besnikërinë e tij çdo herë, pastaj ai e pranoi besën e tij tri herë. Pastaj ai iu drejtua shokëve të tij dhe tha: “A nuk kishte ndonjë njeri të arsyeshëm në mesin tuaj që të ngrihej kur të më shihte duke refuzuar t’i jepja dorën dhe ta vrisja?” Ata thanë: “Nuk e dinim, o i Dërguar i Allahut. , çfarë kishe në zemrën tënde. Pse nuk na tregove me sy?” Ai tha: “Nuk i takon Pejgamberit që sytë e tij të jenë mashtrues.”
Muhamedi e përçmoi Abdullah ibn Sadin dhe Muhamedi me të vërtetë donte që ai të vdiste. Arsyeja e vërtetë përmendet në të gjithë librat kryesorë të historisë islame.
Skribët e Muhamedit ishin 42 në numër. ‘Abdallah Ibn Sarh al-Amiri ishte njëri prej tyre dhe ai ishte kurejshiti i parë në mesin e atyre që shkruan në Mekë para se të largohej nga Islami. Ai filloi të thoshte: “Unë e drejtoja Muhamedin kudo që doja. Ai do të më diktonte “Më i Larti, i Gjithëdituri” dhe unë do të shkruaja vetëm “Gjithë Urti”. Pastaj ai do të thoshte: “Po, është njësoj”. Në një rast të caktuar ai tha, ‘Shkruaj filanin’, por unë shkrova vetëm ‘Shkruaj’, dhe ai tha, ‘Shkruaj çfarë të duash’.” Kështu, kur ky shkrues e ekspozoi Muhamedin, ai shkroi në Kuran: E kush bën të keqen më të madhe se ai që trillon gënjeshtra kundër Zotit ose thotë: “Mua më është shpallur”, kur nuk i është shpallur asgjë”. Kështu atë ditë, Muhamedi pushtoi Mekën, ai urdhëroi që të vritet shkruesi i tij.
Shumë apologjetë islamikë pohojnë se historia e apostatizimit të Abdullah Ibn Saadit nuk ka besueshmëri. Por kjo histori shihet vazhdimisht në hadithin Sahih. Arsyeja e apostazisë së tij gjendet në “Kitab El Tabqat Al Kabir”, këtë histori e vërteton edhe Ib Is’haku.
Historia e Abdullah ib Saad hedh dritë mbi dy çështje. Së pari na jep informacion se Muhamedi pranonte ndryshime në Kuran nga skribët. Nuk ishte vetëm Abdullah Ibn Saad, por edhe një skrib tjetër, i konvertuar i krishterë, bëri gjithashtu akuza të ngjashme kundër profetit.
Transmetohet nga Enesi:
Ishte një i krishterë që përqafoi Islamin dhe lexoi suren-el-Bekare dhe Al-Imran, dhe ai i shkruante (shpalljet) për Profetin. Më vonë ai u kthye përsëri në krishterim dhe thoshte: “Muhamedi nuk di asgjë tjetër përveç asaj që kam shkruar për të”.
Pastaj Allahu e bëri atë të vdiste dhe njerëzit e varrosën, por në mëngjes panë se toka e kishte hedhur trupin e tij jashtë. Ata thanë: “Kjo është vepra e Muhamedit dhe e shokëve të tij. Ata gërmuan varrin e shokut tonë dhe e hodhën trupin e tij jashtë, sepse ai kishte ikur prej tyre.” I gërmuan varrin aq thellë sa mundën, por në mëngjes e panë përsëri që dheu e kishte hedhur trupin jashtë. Kështu ata besuan se ajo që i kishte ndodhur nuk ishte bërë nga qeniet njerëzore dhe duhej ta linin të hedhur (në tokë).
Abdullah ibn Saad ishte një nga njerëzit që raportuan se Muhamedi nuk po merrte ndonjë mesazh hyjnor. I konvertuari i krishterë gjithashtu bëri të njëjtat akuza kundër Muhamedit. Është transmetuar gjithashtu në hadith se Muhamedi harronte ajetet e Kuranit. Përmbledhja e Kuranit është një testament në vetvete për shfuqizimin dhe ndryshimin në Kuran. Unë do të trajtoj temën e korrupsionit dhe mosruajtjes së Kuranit në një artikull të veçantë.
Mund të konkludojmë se Kurani ishte më së shumti vepër e Muhamedit. Kurani që kemi sot është i ndryshëm, nuk është ajo që ka diktuar Muhamedi. U bënë shumë ndryshime. Pjesët u hoqën dhe u shtuan në Kuran. Historia islame regjistron shumë ngjarje të tilla në të cilat Kurani u ndryshua.
Nga: Ghalib Kamal