Ndërsa Diana Totok dhe motra e saj arritën përmes gardhit me tela që ndante Rumaninë nga Ukraina për të kapur dorën e babait të saj, asaj i shkoi mendja se mund të mos e shihte më kurrë. Ligjet e reja të Ukrainës gjatë kohës së luftës e ndaluan babanë e tyre, një pastor, të ikte nga vendi me ta. Sidoqoftë, ai u premtoi vajzave të tij adoleshente dhe gruas, Svetlana, se do të takoheshin përsëri së shpejti.
“Po qaja dhe kisha një atak paniku… isha shumë e frustruar dhe e frikësuar,” thotë Totok. “Ende në këtë moment nuk jam e sigurt nëse do ta shoh atë [përsëri] apo jo.”
Dy javë më parë, shqetësimi më i madh i 19-vjeçares kishte qenë të linte një përshtypje të mirë në praktikën e saj të re. Tani ajo kishte vetëm pak sekonda për t’i thënë lamtumirë babait të saj, vendit të saj dhe çdo pamjeje të jetës që mendonte se do të kishte. E vetmja mënyrë që Totok mund të mendonte për ta kaluar këtë moment ishte ta filmonte atë. Ajo jo vetëm që donte të dëshmonte për atë që po ndodhte në Ukrainë, por, që nga fillimi i bombardimeve ditë më parë, ajo e kishte pasur më të lehtë të përpunonte tmerrin që po shihte përmes një objektivi të kamerës.
“ Ndihet si një film horror, dhe nuk e di, xhirimet janë vetëm një nga mënyrat se si mund të vendos gjithçka që më shkon në mendje, si, në rregull… Po filmoja këtë moment dhe në fakt pashë në kokën time si do ta editoja, çfarë kënge do t’i vendosja, të gjitha këto”, thotë ajo.
Videoja e lamtumirës është parë më shumë se 20 milionë herë. Ajo tregon babanë e saj duke mbështetur fytyrën e tij pas gardhit dhe duke puthur ballin e vajzave të tij përmes një boshllëku në tel. Ajo dhe motra e saj, Darina 17-vjeçare, hipën në një tren me nënën e tyre, duke udhëtuar në thellësi të Rumanisë
, duke u lutur që babai i tyre të jetonte për t’i parë përsëri.
“Vajza, lufta ka filluar”
Totok ishte në shtëpinë e një mike natën kur filloi pushtimi rus .