“Premtimi i Fundit”
Era e ftohtë e dimrit përplaste degët e thata të pemëve, ndërsa Hana qëndronte pranë dritares, duke vështruar rrugët e zbrazëta të qytetit. Ajo e dinte se sot do të ishte hera e fundit që do ta shihte Ardin. Zemra i rrihte fort, si të kërkonte një mrekulli, por të dy e dinin që historia e tyre nuk kishte të ardhme.
Ardi ishte një piktor i talentuar, me ëndrra të mëdha dhe një shpirt të lirë. Hana, nga ana tjetër, ishte e lidhur me një realitet të pamëshirshëm—familja e saj nuk do ta pranonte kurrë atë dashuri. Megjithatë, ata kishin dashur me gjithë shpirt, duke e përjetuar çdo moment si të ishte i fundit.
U takuan për herë të fundit në një park të braktisur, atje ku për herë të parë Ardi i kishte premtuar se do ta donte përgjithmonë. Sytë e tij të errët shkëlqenin nga trishtimi, ndërsa fërkoi butësisht duart e saj të ftohta.
— “Në një jetë tjetër,” i tha ai, duke buzëqeshur me dhimbje.
Hana s’mundi t’i mbante lotët. Ajo e dinte që s’kishte jetë tjetër për ta, të paktën jo në këtë botë. Ai e puthi për herë të fundit, një puthje që mbante brenda gjithë pasionin, dhimbjen dhe dëshpërimin e një dashurie që nuk do të bëhej kurrë.
Pasi u largua, Hana qëndroi e ngrirë, duke shtrënguar shallin e tij, i cili ende mbante aromën e tij. Atë natë, Ardi pësoi një aksident tragjik me makinë.
Kur Hana mori lajmin, ajo nuk mund ta besonte. Një dhimbje e thellë e përshkoi, një boshllëk që asgjë s’mund ta mbushte. Në funeralin e tij, ajo gjeti një letër të fshehur në xhepin e palltos së tij—një skicë e fytyrës së saj, me një fjali poshtë:
“Edhe nëse kjo jetë nuk na bashkoi, premtimi im mbetet. Do të të dua përtej kohës.”
Hana e kuptoi se disa dashuri janë të përjetshme, edhe kur nuk realizohen në këtë botë. Dhe në çdo perëndim dielli, ajo ndjente se diku, në një dimension tjetër, Ardi ishte ende duke e pritur.
Çkemi News