Kompleksi anti historik o gjeografik i të ashtuquajturit “Vorio-Epir”, ashtu, falsifikuar nga politika “megaloideiste” greke (rreth vitit 1840) si kolonizim i pastër mesjetar, ashtu miratuar e ligjëruar me vulat e diplomacisë më pervese të fuqive të mëdha,
është turp i Evropës, thikë në shpinë nga fqinjët tanë shekullorë
dhe një tragjedi kombëtare me shumë akte.
Po unë nuk di të shkruaj tragjedi.
Në shpirtin tim kanë heshtur gjatë mijëra violina që mund të vajtonin nëpër balada e nekrologji popullore,
Por,askush nuk mund të ma ndali trëndafilin e fjalës
As gjethin e lotit tim të këndojë.
Çamëria e dhjetëra qytete e fshatra të nxjerrë nga rrënjët e tyre të lashta, masakruar nga tortura bizantine me djepe e me varre.
Dhe ata, arvanitët, të heshtur në gurë, gdhendur në varre shekullore dhe mermerë…;
Atyre të urtëve majë Olimpit në emra perëndish, me gjuhën e tyre, më e lashta e kontinentit, u vure heshtjen mbi pllakën e varrit e “pandehe” se i përpiu deti e i hëngri mali.
Nuk dua të ringjall Eskilin, as gjakun ta laj me gjak, nuk pres të vërsulet një ditë Shën Gjergji me kalin e bardhë, të gozhdojë me heshtë dragoin fajtor;
Jo, jo, unë nuk di të shkruaj tragjedi, anipse trojet e saj gjatë e gjerë të përgjakura, thellë e më thellë arrijnë deri te rrënjët… Ato janë projektuar në Moskë, Beograd e Athinë dhe lulëzuan në mugëtirën mjegullore të Londrës (1913) ku skelete duarsh makbethiane ulën perdet e rënda, fikën qirinj e llambadarë dhe me fytyrat e errëta për rreth, trupin tim e ndanë si kokrrën e pjeshkës në një pjatë të zezë. Sllavët e jugut, fqinjët tanë , rreth 1300 vjeçarë, buzëpërdredhurit historikë të Serbisë e Malit të Zi mbetën të kënaqur me gllabërimin e e trojeve të Kosovës e Metohisë.
Greqia në bashkëjetesë mijëra vjeçare, e pabesa historike, pasi më rrëmbeu trojet më vitale, pasi zabatoi genocidin gjakësor kundër popullsisë çame, disi “e pakënaqur”, me atë cinizëmin bizantin tha: Vorio -Epirin ose gjysmën tjetër do ta marr më vonë, më vonë do t’u marr dhe të vdekurit dhe qetë-qetë me ta do vinë tek unë malet dhe luginat, veshjet, fustanellat, këngët dhe çatitë e shtëpive dhe bari dhe burimet; në mos, andej do kalojë cerberi dhe zjarrin do ta ndez nga barku i kalit si në Trojë.