Kështjella e Delvinës

Kështjella e Delvinës

Pasi raporton për vëndet që ka shëtitur në qarkun e Janinës, autori kalon ne qarkun e Delvinës, ku, pasi udhëton ne krahinat që sot, fatkeqsisht kanë mbetur jashtë kufijve te Mbreterisë shqiptare, mbërrin ne kështjellën e Delvinës, te cilën e përshkruan në këtë mënyrë:

Lexo dhe... Gjurmë Shqiptare – Zbulimi që ndryshon historinë e shqiptarëve

Kështjella e Delvinës

Themeluesit e parë të Delvinës janë (Ispanja) Spanjollët. Më vonë, venedikasit e shtinë në dorë me djallëzi. Kaloi në duart e sulltan Bajazitit, persëri ra nën sundimin e të huajve dhe përsëri u mor nga sulltan Sulejmani, kur erdhi të mësyjë Korfuzin. Pushtimin e Delvinës ai ia ngarkoj Ajaz Pashës, shqiptar nga gjaku.

Delvina është sanxhak (prefekturë) më vete në ejaletin e Rumelisë. Sanxhakbeu I saja ka nje shpëblim te caktuar nga sulltani, që është 157.132 akçe (600 akçe= 1 frang ar). Ajo ka 24 zeamete dhe 155 timare (organizata ushtarake). Ajo ka Allajbeg e Çeribash (Komandant Divizioni e Kryeushtar). Në kohë lufte nxjerr sipas ligjit 2200 ushtarë. Ka një gjyqtar (kadi) me 180 akçe shpërblimi, krzemzftiun (Sheh Islamin), qehajanë e spahinjve, komandantit (serdarin), jeniçerëve, komandantit e kështjellës dhe ushtarët e tij, subashin e qytetit, tagrambledhësin e bashkisë, qehajanë e qytetit, në punësimin finances dhe në punësimin e haraçit.

Kështjella ka formë pesëkëndore, e ndërtuar me gurë të fortë në majën e një shkëmbi. Kështjella është e vogël, por nuk ka shoqe për bukurinë e saj. Perimetri I saj arrin në 600 hapa. Nuk ka fare hendek. Nga lindja ka një portë hekuri. Brenda kështjellës ka tri shtëpi të vogla, të mbuluara me tjegulla, njëra e disdarit, tjetra e qehajarit dhe e treat e imamit. Veç këtyre ka një xhami pa minare (mesxhid), një depo për ushqimet, një depo monucioni dhe nje depo uji. Nuk ka asgjë tjetër veç tyre, as treg, as han, as banjë, as xhami, sepse është kështjellë shumë e vogël.

Duke dalë nga kështjella, në anën e djathët është xhamia e Huqarit e mbuluar me tjegulla, e cila ka formë katërkëndore e me minare me gurë të gdhëndur. Xhamia është e vogël, por e dobishme. Në rrëzë të kësaj xhamie, në një tatëpjetë, ndodhet tregu me rrugica të ngushta e të parregullta. Ka 80 dyqane, por nuk ka treg të mbuluar (bezistan).

mar nga libri ”Shqipëria para Tre shekujsh” Evlija Çelebi, faqe:21-22, Shtëpia Botuese ”Besa”

(Vizituar 42 here, 1 vizita sot)